-संध्या पेडणेकर
अमेरिकेचे माजी राष्ट्रपती अब्राहम लिंकन अतिशय
दयाळू व्यक्ती होते।
एकदा आपल्या मित्राबरोबर ते एका सभेत भाग
घेण्यासाठी निघाले होते.
रस्त्यात एके ठिकाणी चिखलाने भरलेला मोठा खड्डा
होता आणि त्या खड्ड्यात डुकराचे एक पिल्लू पडले होते. चिखलातून बाहेर निघण्याचे त्या
पिल्लाचे सर्व प्रयत्न निष्फळ चालले होते. पिल्लू घायकुतीला आले होते.
लिंकनने आपली बग्घी थांबवली आणि स्वतः चिखलात
उतरून डुकराच्या त्या पिल्लाला बाहेर काढले.
या प्रयत्नांत त्यांच्या कपड्यांवर चिखल लागला. सभास्थळी
पोहोचण्यास थोडा उशीरही झाला.
थोडं पाणी घेऊन त्यांनी हात-पाय धुतले आणि ते
सभास्थळी पोहोचले.
सभेच्या ठिकाणी त्यांचे चिखलानं माखलेले कपडे
पाहून लोकांमध्ये कुजबूज सुरू झाली.
काही लोकांनी लिकनच्या मित्राला त्याबद्दल
विचारले.
शेवटी लोकांची जिज्ञासा शांत करण्याच्या
उद्देशाने सभा सुरू झाली तेव्हा आयोजकांनी त्यामागील कारण सगळ्यांना जाहीर रीत्या
सांगितले. ते म्हणाले की, लिंकन इतके दयाळू आहेत की सभेच्या ठिकाणी येताना चिखलात
अडकलेल्या डुकराच्या पिल्लाचे हाल त्यांना पाहावले नाहीत. त्याला चिखलातून बाहेर काढलं
तेव्हाच ते सभेच्या ठिकाणी आले. यामुळेच त्यांना इथे पोहोचण्यास अंमळ उशीर झाला.
आयोजकांचं बोलणं ऐकून लिंकन लगेच उभे राहिले आणि
म्हणाले की, आपला काहीतरी गैरसमज होतोय असं मला वाटतं. डुकराचं ते पिल्लू तडफडत
होतं म्हणून मी त्याला चिखलातून बाहेर काढलं असं नव्हे, तर, चिखलात अडकल्यामुळे
त्याचा जीव कासावीस होत असलेला मला पाहवेना म्हणून मी त्याला बाहेर काढलं. स्वतःच्याच
दुःखभावनेवर मी फुंकर घातली.
परोपकारही स्वान्तःसुखाय म्हणणारे लिंकन थोरच
होते.
